زِنـدگــــــے بہ مـטּ آموפֿـــتـــ ...

  بآפֿـتــــــم تآ בلـפֿـوشــــــتــ ڪـُـــــنَم!

  بـــــــرگ بَرَنـבه اَتــ سآבگیــــــم نبوב ، בلــ پآڪمــ بــــــوב ...

  چـــوטּ پـــــــآے مَـטּ به تیغــ ڪَســــــآنے زَפֿـمــ بَرבآشتــ ڪہ

  اَز آنہـــــــــآ اِنتِظآر مـפـــبتــ בآشتَمــ

  زِنـבگـــے بہ مَـטּ آموפֿـــتـــ

  هــیــــچــ ڪـَـــــســ شَبیـــہ פـرفہــــــــآیَشــ نیستـ ...

  اפــتیــــــــــاط {!}

  בر ایـטּ شهر لــاڪرבار

 تمــــــــام ڪوچـــــــه بــــــاغ هاے عاشــــــقـے

  به اتــــــــوباכּ هاے تنهــــــــایـے وصـــــــل مـے شونـב!!!

  פֿــــنــــבه ام مـے گیرב از تقلایت اے בنیا

  ڪــــﮧ چگـــــــونــﮧ בر پــے آنـــے ڪــﮧ زمیــــنـم بزنـــے

  اے בنیــــاے پـر از ســــراب ، ایــــטּ را بــבاטּ :

  اگر تــمــام _غــم هــایت را بر בلـــم فـــرو ریــــزے ،

  هرگز בر مقــابلت ڪـمر פֿـــــم نـפֿـــواهم ڪـرב

  اگــــــر تمــــام _בرב هــــا و ^{رنــــج} هایـــت را بر ســــرم آورے ،

  هـــرگـــز בر مقـــابلـــت زانـــــو نمــــے زنـــم

  اگــــر تمـــام سـפֿـــــتـے ها را زمینـــــﮧ راهــــم ڪـــنـے ،

  هــــرگـــز زنـבگـے را בر مقابلت نمـے بازم

  اصــــلا

  هـــرچــﮧ פֿـــــواهـے ڪـــטּ ، هــــرچــﮧ פֿـــــواهـے بـــاش ...

 ولــے همیـــشــﮧ ایــــن را بـــــבاטּ

 مـטּ، פֿـــــــــــــــבا را בارم

        


++

گآهی دِلــَت نــِمیخوآهــَد . . .؛

دیــروز رآ بِه یآد بــیآوَری . . .؛

اَنگــیزه ای بــَرایِ فــَردآ هـَم نــَدآری . . .!!!
...
وَ حآل هــَم کِه . . .؛

گآهی فــَقــَط دِلــَت میخوآهــَد . . .؛

زآنوهایــَت را تــَنگ دَر آغوش بــِگیری . . .؛

وَ گوشــِه ای اَز گوشــِه تــَرین گوشـِه ای کِه می شــِنآسی . . .؛

بــِنـِشینی وَ فــَقــَط نــِگآه کــُنی . . .!!!

گآهی دِلگــیری . . . ؛

شآیــَد اَز خودَت

دهنـــم پــُـره حرفــــہ !

ولـــے ....

میدونـــے کــــہ بـآ دهـــن ِ پـُــر "نـــبآید حـــرف زد" ...!

اگــَـر مـــے بــیــنــــے هــنــوز تـَـنــهــــام ...

بـــــﮧ خـــاطـــر عــشــق تــــُــو نــیــســـت !!

مــלּ فــقـــــــط مـــــے تــــــرســـــــم ؛

 مــــے تـــــــرســـــــم هـــمــِـﮧ مــثـــــل تــــــو بـــــاشــــــنـد . . .

دی ♥ماهـــی ﺳﺖ ﺩﯾﮕﺮ ...
ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﮑﻮﺕ ﮐﻨﺪ ، ﺍﻣﺎ ..
ﺍﻣﺎ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ ..
ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ، ﻗﺴﻤﺘﯽ ﺍﺯ ﻗﻠﺒﺶ ﺍﺳﺖ ...
ﻭ ﺻﺒﺮ ، ﺗﮑﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺭﻭﺣﺶ ...
دی ماهی ست ﺩﯾﮕﺮ ..
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ ﺭﻭ ﺩﺭ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ ...
ﭼﯿﺰﯼ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯿﮕﻮﯾﺪ ..
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻗﺖ ﺍﺷﮏ ﺭﯾﺨﺘﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ ...
خیلی وقتا دوست دارد یواشکی با درون خودش زمزمه کند و درد و دل کند و با خودش حرف بزند....
دی♥ ماهـــــــی ست ﺩﯾﮕﺮ ...
ﻓﺮﻣﺎﻧﺮﻭﺍﯼ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ..

+بـﮧ بـَضیـام بـاس بگـے : بـﮧ شـَפֿـصیـَتـت تـافـت بزَכּ ،بـَلڪـﮧ یـﮧ ڪـَم ثـابــِت شـﮧ

╗═════════════════════════════╔
★× ﺟﻨﮕلـ ـ ـ ﺑـﮧ ﺳﻠﻄﺎﻧشـ ــ ﻣﯿﻨﺎﺯﻩـ ـ ـ×★
╝═════════════════════════════╚
╗═════════════════════════════╔
★ × ﺛﺒتــ ﺍﺣﻮﺍلـ ﺑـﮧ:X בے ماهـ ـ ـیاشــ ـ ×★
╝═════════════════════════════╚

عاشقی کردمــ و موندمــ کسی با من راه نیومد

به شبـــای بی ستارمـــ لحظه ای هم ماه نیومد

هر کی یکــــ روزی جدا شد با رقیبامـــ همصدا شد

هر کی یکــــ روزی جدا شد دل من باز بی نوا شد

دیگه هیچ کس رو ندارمـــــ

خــــــدا جون تنهـــا تو موندی

ولی ای کــــاش دستمو

به اون کـــه رفته میرسوندی

امـــا من حرفی ندارمــــ

هر چی قسمتــــ باشه عــشـــقه

اگـــه خونتــــ دل خونه

تو دلــــم غــــم باشه عــشـــقه

دردمو کــــاش جز تو به هیشکی نمی گفتمـــ

دستمو میگیری سربارمــــ که میفتمـــــ

حالا افتادمــــ منو دنیا ولمـــــ کرده

اونکه رفته کاری کن تا زودی برگـــرده

ای خــــدا تنـــهـــا تو از دردمــــ خبر داری

من که می دونمــــ منو تنـــــهــــا نمیذاری

ای خــــدا درد منو تنــــهــــا تو میفهمی

تـــو خودتـــــ تنهـــایی و تنــــهـــا رو میفهمی ..

وقتی بغضم شکسته شد...

و نفس هایم؛

غرق شد در اندوه و بی تابی،

فقط "سکوت" با من بود!!

گاه گاهی که تنم...

خسته از لحظه ها؛

به سوی تلخ ترین مرداب زندگی کشیده می شد،

و شب هایی که بالشم

خیس می شد از اشک شبانه حسرت...

فقط "سکوت" با من بود
فقط "سکوت" با من بود
فقط "سکوت" با من بود